De geschiedenis van Lhasa Apso gaat zover terug als 800 VC. Sinds toen heeft het ras de bewoners van de Potala (het paleis van de Dalai Lama), van kloosters in of dichtbij Lhasa en van de huizen van Tibetaanse edelen geboeid. Het was onmogelijk om een Lhasa Apso in Tibet te kopen, aangezien zij nooit werden verkocht. Vanaf het begin van de Manchu Dynastie in 1583 tot recent verleden was het de gewoonte van Dalai Lama was om Apsos als heilige giften met zijn zegen naar de Keizers Manchu van China en leden van de Keizerfamilies te verzenden.

Apsos, welke altijd in paren werden geschonken, waren verondersteld om brengers van goed geluk en welvaart te zijn, en het was een grote eer om een paar te ontvangen. In de Indische Kennel Club Gazette kunt u lezen: De "vreemde kleine langharige kleine honden werden in een adem genoemd Talisman honden en Sheng Trou." Sheng is natuurlijk verwant aan het Tibetaanse woord voor leeuw. Sommige kunsthistorici zeggen dat hedendaagse gravures in de Oosterse kunst op de Apso worden gemodelleerd.

Men gelooft dat het woord Apso een verbastering van het Tibetaanse woord Rapso is, wat geit betekent. De Lhasa Apso werd dus door de Tibetanen vergeleken met de langharige Tibetaanse geit.

Er waren bepaalde dorpen rond Lhasa waar de Lhasa Apso werd gefokt. De Lamas en rijke Tibetanen zochten naar hen en verkregen alles wat beschikbaar was. Zij gebruikten hen niet slechts als huisdieren. In de kloosters en de huizen van edelen werden zij gebruikt als waakhonden binnenshuis. Het generaties lang fokken als waakhonden heeft de Lhasa Apso ongebruikelijk scherp en intelligent gemaakt. Het zijn hartelijke en toegewijde huisdieren.

Hoe, of waarom de Lhasa Apso de Leeuw van Tibet werd genoemd, is niet precies bekend. Het is zelfs niet precies bekend waarom het heilige embleem van de Leeuw een dergelijke belangrijke rol in de Tibetaanse kunst speelt. Er komen geen leeuwen voor in Tibet, en de geschiedenis geeft ons geen aanwijzingen die er ooit leeuwen in Tibet voorgekomen zijn. De Tibetaanse vlag is samengesteld uit twee groene leeuwen met een gele zon en berg met besneeuwde top, op een achtergrond van blauwe en rode stralen.

De overeenkomst tussen de Hond van de Leeuw en een ware leeuw is duidelijk symbolisch. Één verbintenis zou de persoon van Manjuri Boedha, de God van het Leren, kunnen zijn die soms met een kleine hond naast zich werd afgebeeld. De boeddhistische theologie vertelt ons dat dit kleine huisdier in een leeuw zou kunnen veranderen indien de behoefte zich voordoet, en dan door Manjuri Boedha kon worden gebruikt om aan gevaar te ontsnappen.

Het kost niet veel verbeelding om een leeuw in een Lhasa Apso te herkennen. Dit is vooral niet moeilijk in te beelden als u Tibetaans bent en vast gelooft in reïncarnatie. De vergelijking van de Lhasa Apso met de leeuw komt tot zijn recht vanwege het gedrag van de hond wanneer hij geconfronteerd wordt met gevaar of een ongewenste indringer op zijn terrein en een verdedigende houding aanneemt. In dat opzicht lijkt hij op een kleine leeuw. Wederom wordt deze vergelijking gemaakt door de Tibetanen wanneer zij hun honden liefdevol Abso Seng Kye (wakende leeuwenhond) noemen.

Alle hedendaagse rasechte Lhasa Apso's stammen af van paren die als giften aan hoge ambtenaren werden gegeven, en aan mensen die de hoven van China bezochten.

De Potala, het paleis van de Dalai Lama in Lhasa, de hoofdstad van Tibet